خدا میداند که ما هنرمندان زندگی هستیم.روزی چکشی به ما میدهدتا مجسمه بسازیم روز دیگرقلم مو ورنگ میدهد تا نقشی بکشیم یا کاغذ و قلم میدهد تا بنویسیم.اما هرگزنمیتوان چکش را بر بوم نقاشی بکار برد.یا مداد را بر تندیس.بنابراین هر چنددشوار اما باید برکات کوچک امروز را قبول کنیم که تنها بدین گونه میتوان از دردهارها شد و زندگی را بازسازی کرد.

همه مون میدونیم که

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست.........